Recensie Messenger - "Perfect Storm"
83%Totale score
Waardering gebruiker: (3 Stemmen)
82%
Buffer

Perfect StormMessenger is een Zweedse band waar ik nog niet eerder van gehoord had. “Perfect Storm” is echter al de tweede EP van deze melodieuze hardrockband. De EP is opgenomen in de Safesound Studio’s en is uitgebracht door het label Jono Media (http://jonomedia.se/).

Wat meteen opvalt aan Messenger is dat hun muziekstijl in tegenstelling tot de meeste jonge bands teruggrijpt naar de gloriedagen van de hardrock en heavy metal in de jaren ’80. De bandleden Fredrik, Josef, Eddie, Johnny en Simon zijn opgegroeid met bands als Iron Maiden, Europe, Helloween, Dream Theater, Gamma Ray, Judas Priest en Edguy, maar vreemd genoeg vind ik weinig van deze invloeden terugkomen in de muzikale stijl van Messenger. De muziek van Messenger doet me eerder denken aan hardrockbands als White Lion, TNT, Winger, Rainbow, MSG en hun eigen landgenoten Heel, zij het met een iets rauwer randje. De muzikanten zeggen zelf niet zo heel goed te zijn, maar vooral het gitaarwerk is toch wel opvallend goed, zoals het hoort bij elke melodieuze rockband.

Het openingsnummer “What I believe” windt er geen doekjes om: de heren laten duidelijk weten waar ze voor staan. Het geloof in de eeuwige en trouwe God staat centraal bij de band. Muzikaal een sterke opener met een frisse sound en een meezingbaar refrein.

“Rockin’ in Faith” zet deze trend voort met een pompend ritme en lekker in het gehoor liggende riffs.

Een rustmomentje hoort er ook bij met de powerballad “I need you now” waarin de band aangeeft niet zonder God te kunnen in elke situatie. De ballad had niet misstaan op een willekeurig album van TNT of Steelheart.

“Tear down these walls” is slepend maar intrigerend. Je hoort hier dat zanger Josef duidelijk tegen zijn bereik aan zit te zingen. Had misschien toch een toontje lager gemoeten…

De titelsong “Perfect Storm” begint rustig maar barst gauw los, net als een echte storm. Dit nummer doet me denken aan Heel, een band waar we de laatste tijd helaas weinig meer van vernemen. Ook hier komt het spetterende gitaarwerk van Fredrik en Eddie goed uit de verf.

Het nummer had de afsluiter van de EP moeten zijn, maar nadat de band tijdens optredens vaak een up-tempo metalversie van het klassieke kerklied “Hoe groot zijt Gij” (maar dan in het Zweeds) had gespeeld, werd dit nummer zo populair dat het wel opgenomen moest worden. Een grappige afsluiting van een geslaagde EP.

Messenger laat oude tijden herleven met hun onvervalste jaren ’80 hardrock. Wat mij betreft mogen er heel wat meer van dit soort bands komen!

Over de auteur

Al sinds mijn veertiende luister ik graag naar christelijke metal. Dat begon met Stryper en daarna ben ik heel actief op zoek gegaan naar meer white metalbands. Ik vind het heerlijk om contact met ze te hebben en nieuws over deze bands te verzamelen. En daarmee help ik ook om het goede nieuws over Jezus te verspreiden!

Gerelateerde berichten

Laat een antwoord achter